actueel
organisatie
terecht
cmw penning
vernindingen
archief
contact
cover
nummer70

nummer 73
nummer 72
nummer 71
nummer 70


introductie

Kindermishandeling Wereldwijd

Komt kindermishandeling meer voor in Zweden dan in Malawi? Houdt een rijke patser meer van zijn kind dan een arme sloeber? Is depedagogische tik wel kindermishandeling en een kind verkopen geen kindermishandeling? Is incest erger dan prostitutie? Is een kindsoldaat een oorlogsmisdadiger of een slachtoffer? Hebben we het over 'Cruelty against children, abuse of children, neglect of children, maltreatment of children'? Het is een onmogelijke opgave om een beeld te schetsen van kindermishandeling wereldwijd. Er is de fuik van de definitiekwestie en er is de valkuil van de (ver)taalkundige verwarring. Wie de cijfers wil geloven komt tot de conclusie dat kindermishandeling een luxeverschijnsel is, dat vooral in rijke, westerse landen voorkomt. Er zijn namelijk wel cijfers over wat onder kindermishandeling verstaan kan worden uit ge´ndustrialiseerde landen (bijvoorbeeld ruim 2 miljoen meldingen van kindermishandeling in de Amerikaanse staat Florida), maar geen getallen over kindermishandeling in ontwikkelingslanden. In Nederland wordt meestal een getal van 50.000 tot 80.000 kinderen als schatting genoemd (er zit een verschil van 60 procent tussen beide getallen). Op korte termijn gaat een serieus onderzoek naar om de omvang van start. De International Labour Organisa-tion schat het aantal kinderen dat werkt op 250 miljoen, de UNESCO schat het aantal kinderen dat niet naar school gaat op 100 miljoen. Hoeveel kinderen worden wereldwijd mishandeld? Veel, maar hoeveel weten we niet. Is kindermishandeling iedere vorm van verwaarlozing of gaat het bij kindermishandeling alleen om intrafamiliale mishandeling?

Een ander cijfer. In Europa verblijven 13 van iedere 10.000 kinderen onder 3 jaar in kindertehuizen, zo is uitgerekend. Waarom zijn deze kinderen net als die andere 9.987 per 10.000 niet gewoon bij hun ouders? Wat is er aan de hand?. Hoe het gaat met kinderen in een land kan onder meer worden afgeleid uit de door UNICEF opgestelde U5MR, de Under 5 Mortatility Rate, het aantal kinderen per 1000 dat sterft voor het vijfde levensjaar. In sommige Afrikaanse landen komt dat aantal wel tot 250, oftewel een op de vier kinderen haalt het vijfde levensjaar niet. In westerse landen gaat om 4 of 5 kinderen per 1000. Hoeveel kinderen daarvan zijn slachtoffer van verwaarlozing of mishandeling?

Radio Nederland Wereldomroep deed in het kader van hun bijdrage aan de themaweek 'Geheim Geweld' navraag over kindermishandeling bij hun partnerstations, overal ter wereld. Deze waren in veel ontwikkelingslanden, maar ook in landen als Australië, Canada en Nieuw-Zeeland. Negentig partners van RNW vulden de email-enquete in. 85 procent van de collega-radiozenders uit niet-westerse landen noemden armoede als belangrijkste oorzaak van kindermishandeling, terwijl 50 procent van de westerse collega's verslaving aan alcohol en drugs als oorzaak vermeldden. Verwaarlozing werd met 78 procent wereldwijd de belangrijkste vorm van kindermishandeling genoemd. Kinderarbeid scoorde 53 procent, kinderprostitutie 42 procent en kinderhandel 20 procent.

De ISPCAN, de International Society for the Prevention of Child Abuse and Neglect, in 1977 opgericht door de Amerikaanse kinderarts Henri Kempe, bracht dit jaar de zesde editie uit van het rapport World Perspectives on Child Abuse. Ook dit rapport geeft geen cijfers over het mondiale verschijnsel kindermishandeling, maar behandelt wel feiten en ontwikkelingen in 64 landen, ongeveer een kwart van het totaal aantal landen ter wereld. Een op de zes bewoners van deze wereld leeft in India en 35 procent van de Indiase bevolking is minderjarig: er wonen dus ruim 300 miljoen kinderen. Volgens het ISPCAN-rapport krijgt de helft van deze kinderen onvoldoende onderwijs, gezondheidszorg en eten. Een op de zes kinderen is betrokken bij een van de vele vormen kinderarbeid. India is geen land, maar een continent op zichzelf met grote verschillen in taal, cultuur en economie. Er worden in India opvallend meer jongens dan meisjes geboren, op school zijn lijfstraffen heel gewoon, in sommige Indiase staten worden meisjes op heel jonge leeftijd uitgehuwelijkt. Is er India veel kindermishandeling? Het is een kwestie van definitie.

De Verenigde Naties hebben in 2001 besloten een mondiaal onderzoek naar geweld tegen kinderen op te zetten. In 2006 wordt het eindrapport verwacht. UNICEF en de World Health Organisation (WHO) spelen een centrale rol bij de uitvoering van dit onderzoek. Onderdeel van het onderzoek zijn themastudies en regiostudies. Het nieuwe rapport is min of meer een voortzetting en toespitsing van het World Report on Violence and Health dat de WHO in 2002 publiceerde. Dit rapport geeft enige cijfers: in 2000 zijn er 57.000 kinderen (onder 15 jaar) gedood, waarbij de leeftijdsgroep 0-4 jaar de grootste risicogroep is. Voor kinderen onder de 5 jaar komen in rijke landen 2 kinderen per 100.000 om, in middeninkomenslanden is dat 5 à 6 kinderen per 100.000, in arme landen in Afrika loopt dat cijfer op tot bijna 18 voor jongens en bijna 13 voor meisjes (per 100.000). Voor de goede orde: het gaat om overlijden met geweld als oorzaak. Over vormen van kindermishandeling zonder fatale afloop zijn de cijfers in het WHO-rapport veel onduidelijker. Er ontbreekt een mondiaal overzicht. Enige berichten van rond de wereldbol:
- 5 procent van de Amerikaanse kinderen wordt met een voorwerp door hun ouders geslagen (en dan niet op de billen);
- 37 procent van de Egyptische kinderen vertelt dat zij geslagen en/of vastgebonden worden;
- Tweederde van de Koreaanse ouders meldt dat zij hun kinderen meppen en bijna de helft heeft het over schoppen en slaan;
- Bijna 5 procent van de Roemeense kinderen heeft verwondingen als gevolg van fysiek geweld in het gezin;
- Ruim 20 procent van de Chinese kinderen meldt ernstig geweld in het gezin en hetzelfde geldt voor ruim 50 procent van de Koreaanse kinderen;
- Ruim 20 procent van de Keniase kinderen voelt zich ernstig verwaarloosd door hun ouders;
- 85 procent van de Amerikaanse ouders schreeuwt naar hun kinderen, 30 procent van de Indiase ouders scheldt op hun kinderen, 50 procent van de Egyptische ouders vervloekt hun kinderen, 20 procent van de Chileense ouders weigert met hun kinderen te praten, 30 procent van de Filippijnse ouders dreigt hun kinderen uit huis te zetten, 10 procent van de Chileense ouders dreigt hun kinderen te verlaten, 25 procent van de Filippijnse ouders dreigt met boze geesten, en dit alles is gebeurd in de zes maanden van het vergelijkend onderzoek. Het is een droevig stemmend overzicht van verontrustende berichten. Het toont aan dat hoe men kindermishandeling ook definieert, kindermishandeling is en blijft een wereldwijd probleem.

In het slotdocument van enkele tientallen pagina┤s van de VN-Kindertop in New York in mei 2002 worden maar een paar regels aan kindermishandeling besteed. Geweld tegen kinderen thuis, in de buurt en op school moet worden aangepakt, zo staat het er ongeveer. Het wordt tijd dat CNN eens een Secret Violence-week gaat houden, in navolging van de Nederlandse media.

top page