actueel
organisatie
terecht
cmw penning
vernindingen
archief
contact
cover
nummer70

nummer 73
nummer 72
nummer 71
nummer 70


introductie

Aan je lot overgelaten
een casus uit de praktijk van de kinderrechtswinkel

Laura is 14 jaar en woont met haar broertje Philip van 9 jaar bij haar moeder. De ouders zijn tien jaar geleden gescheiden. Sinds de echtscheiding hebben de kinderen nooit meer contact gehad met de vader. De moeder is vaak in de war en drinkt daarbij erg veel alcohol. Ze laat Laura en Philip aan hun lot over. Ze heeft meer en meer driftbuien en slaat Laura en Philip zonder duidelijke reden. Ze heeft zelfs Philip een keer van de trap geduwd, waarop hij met een gebroken been in het ziekenhuis belande. Omdat de moeder niet meer naar ze omkijkt is het Laura die de huishoudelijke taken heeft overgenomen. Ze doet alle boodschappen, ze wast de kleding en ze doet de afwas. Als gevolg hiervan is Laura altijd moe op school en heeft ze zelden tijd over om haar huiswerk te maken. De lerares op school maakt zich al enige tijd zorgen om Laura. Het is haar opgevallen dat Laura slechtere punten behaalt en dat ze steeds ingetogener door het leven gaat. Ook heeft ze meerdere malen blauwe plekken gezien en met name hierdoor maakt ze zich veel zorgen om Laura. Ze besluit om haar uit te nodigen voor een gesprek. Nadat ze heeft uitgelegd waarom ze zich zorgen maakt vertelt Laura alles wat er op haar hart ligt. Ze zou graag willen dat er verandering komt in de situatie thuis. Samen besluiten ze om eens langs te gaan bij de Kinder- en Jongerenrechtswinkel.

Ze hopen dat de medewerkers iets kunnen betekenen bij het zoeken van een oplossing voor de vervelende situatie thuis. Ook het broertje Philip gaat mee naar de Kinder- en Jongerenrechtswinkel. Bij de Kinder- en Jongerenrechts-winkel vragen de medewerkers of het mogelijk is om even alleen met Laura en Philip te praten. Zij willen het verhaal persoonlijk van de kinderen horen, zonder dat de lerares erbij is. Zo kunnen de kinderen zonder invloed van anderen op hun eigen manier de situatie schetsen. Laura en Philip vertellen hun verhaal en vragen zich ook af of zij nu eigenlijk mishandeld worden door hun moeder. Ook hebben zij op de site iets gelezen over ondertoezichtstelling en daar zouden ze graag meer over willen weten.

Nadat de medewerkers hebben geluisterd vragen zij de lerares weer bij het gesprek en proberen zij zo duidelijk mogelijk uit te leggen over wat nu precies kindermishandeling is en wat er eventueel aan te doen is. Daarna gaan ze in op de vraag over ondertoezichtstelling. Ze vertellen dat kinderen zorg, liefde en aandacht van hun ouders nodig hebben. Maar het lukt ouders niet altijd om zelf hun problemen op te lossen en daarbij zijn dan soms kinderen de dupe. Bij kindermishandeling denkt men vaak aan slaan, maar niet alleen slaan valt onder kindermishandeling. Ook het niet geven van aandacht en genegenheid of het slecht verzorgd worden kan onder de noemer 'kindermishandeling' vallen. Er zijn eigenlijk vijf vormen van kindermishandeling: lichamelijke mishandeling, lichamelijke verwaarlozing, emotionele mishandeling, emotionele verwaarlozing en seksueel misbruik. Bij mishandeling komen kinderen iets tekort of wordt hen iets aangedaan waardoor zij lichamelijke of psychische schade oplopen. Er bestaat een instelling die in dit soort situaties van belang kan zijn. Deze instelling is het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK). Het AMK onderzoekt en beoordeelt situaties waarin mensen zich zorgen maken over kinderen en brengt zo nodig de juiste hulp op gang. Mensen die vermoedens hebben van kindermishandeling, maar ook kinderen zelf kunnen met het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling contact opnemen. In dit geval zou de lerares contact kunnen opnemen, maar ook Laura en Philip zelf. Als er duidelijke aanwijzingen zijn voor kindermishandeling adviseren zij over verdere stappen. Bij het inwinnen van advies is het niet nodig om de namen van de kinderen en het gezin te noemen. Als er verdere stappen genomen worden en er wordt gemeld, dan heeft het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling wel de namen nodig. De melder zelf kan er wel voor kiezen om anoniem te blijven voor het gezin. Na zo'n melding kan het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling onderzoek gaan doen naar het gezin. Dit mogen ze vier weken lang doen zonder dat de ouders het weten. Binnen vier weken worden de ouders van de melding op de hoogte gesteld, tenzij het kind of de melder hierdoor gevaar lopen. Bij zo'n onderzoek zijn een vertrouwensarts en een maatschappelijk werker betrokken. Zij proberen goed inzicht te krijgen in de problemen van een gezin. Soms gaan zij dan ook in gesprek met de huisarts, de lerares of andere betrokken personen. Op grond van dit soort informatie vormen ze dan een oordeel en wordt dit besproken met de ouders. Als dit nodig is zorgen zij ervoor dat er hulp op gang komt. Er zijn verschillende soorten hulp. De ouders kunnen bijvoorbeeld geadviseerd en ondersteund worden bij de opvoeding van hun kinderen. Ze kunnen in contact worden gebracht met hulpverleningsdiensten die kunnen helpen met het oplossen van persoonlijke problemen. Maar het kan ook zo zijn, dat de Raad voor de Kinderbescherming verder onderzoek gaat doen. Na zo'n onderzoek kan de Raad voor de Kinderbescherming van mening zijn dat de geestelijke of lichamelijke belangen of gezondheid van een minderjarige ernstig worden bedreigd. De Raad voor de Kinderbescherming kan in zo'n geval de kinderrechter verzoeken om een kinderbeschermingsmaatregel uit te spreken. De kinderrechter kan dan een ondertoezichtstelling uitspreken, zelfs tegen de wil van de ouders of van het kind. Het gevolg is dat het kind onder toezicht komt te staan van een gezinsvoogdij-instelling. Het gezag van de ouders wordt dan beperkt. De gezinsvoogd stelt dan een hulpverleningsplan op en bespreekt dit met de ouders. Zo'n gezinsvoogd komt dus de ouders helpen met de opvoeding en moet ervoor zorgen dat de situatie thuis verbetert.

De medewerkers van de Kinder- en Jongerenrechtswinkel hopen Laura, Philip en de lerares voldoende te hebben geholpen met de vragen die ze hebben gesteld over de vervelende situatie bij hen thuis. De kinderen geven beiden aan dat ze snel contact op zullen nemen met het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling. Ze hopen dat er dan eindelijk iets aan de situatie veranderd kan worden en dat het snel beter zal gaan met hun moeder. De medewerkers geven de kinderen nog twee folders van het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling en een folder over ondertoezichtstelling mee. Zo kunnen ze thuis nog eens lezen over de informatie die ze net hebben gekregen. Ook geven ze het telefoonnummer van de Kindertelefoon mee, zodat Laura en Philip weten dat ze altijd de Kindertelefoon kunnen bellen om gewoon hun hart te luchten en over de situatie te praten zonder dat er dan verdere stappen zullen worden ondernomen. Als laatste wordt nog aangegeven dat zij altijd contact op kunnen nemen met de Kinder- en Jongerenrechtswinkel voor eventuele verdere (juridische) vragen.

top page